มาอัพได ก็เพราะว่าเหตุเดิมๆ จะพ้นไรละวะ ... ฮ่าๆๆ ใส่เสื้อนั้นเอง..
จิงๆ แล้วมันใส่อีกนะ ... แต่คือไม่มีรูปอะ อย่างที่พอจะเดากันได้ก็คือ
ตอนนี้หน้าหนาวแล้ว... เสื้อแขนยาวที่ให้ๆ ไป เลยต้องอยู่ข้างใน
ข้างนอกก็เป็นเสื้อโค้ช เสื้อกันหนาว... เหอๆ ไม่อยากซื้อเสื้อกันหนาวให้เลยวะ
ตัวละคึ่งหมื่นงี้... ไม่ไหวจิงๆ ...
ความเดิมจากตอนที่แล้ว... หลังจากจบงานมีทเปิดอัลบั้มเอม...
เอมก็บินกลับเกาหลี... บินจากเซี่ยงไฮ้กลับเกาหลี...
ไฟล์ทก็แบบง่อยๆ ออนนีก็จำชื่อไฟล์ทไม่ได้ รู้แต่ออกจากเซี่ยงไฮ้บ่ายสอง..
กุนี่ส่งสาสน์ ตั้งแต่คืนก่อนหน้าจะไป ว่าให้เพื่อนตื่นไปรับโจ...
เพื่อนเราก็เอาสาส์นไปให้โจ โจ๊กๆ ตามเดิม แบบปัญญาอ่อนของเรานั้นละ = ="
ตลกดี... คือเพื่อนเราเล่าว่าโจ ก้มหน้าก้มตาเดินมาก... พี่ซึงกันรอบด้าน
แบบเดิมๆ คือ ย่าาาาาาาาาาาา ใส่แฟนรอบด้านมาก คือไม่ให้ยุ่งกะศิลปินนั้นเอง
เพื่อนเราก็กลัว มันเลยเอานิ้วไปจิ้มโจแล้วบอกว่า จากแจน... ( ใช่ป่ะวะ รึไรแจนๆ สักอย่าง )
ก็น่าจะพูดแบบเบาๆ อยู่ เพราะมันก็กลัวพี่ซึง ฮ่าาา...
ด้วยความที่โจกลับเกาหลี... แจนนี่ก็เปนคนบ้า...
อีกสองวันถัดมา ก็เลยไปเกาหลี... จะฮาก็ฮาไม่ออก
ไม่ได้ตั้งใจจะไป แต่ไปกะพี่... แล้วพี่เสือกไปก่อนและก็กลับก่อนเรา...
ได้ไปดู ยุนโนเตะฟุตบอลแปปนึง หนาวชิบหาย... อารมไม่มีอะไรทำจัด
เอสเจ เหล่าเมนข้าพเจ้าทั้งหลาย นอนตีพุงตบยุงอยู่หอกันหมดมั้ง...
วันอื่น ก้อมีทงเฮ เฮนรนี่ อุกกี้ ออกไปดู นัมฮันซันซอง
เรานี่เปนบ้าเรยยยยยยยยย เฮนรี่ เฮนรี่ ... แต่โจ เสือกนอนอยู่บ้านไม่ออกไปไหน เหอๆ
ไปกินข้าวเจอมิกกี้ ยูชอน อย่าง งงๆ เรากินของเรามันเดินเข้ามาเองนะ - -*
อีกวันก็กลับไทยละ มาแปปเดียว มาเพื่อวันนี้อะ - -"
คือจิงๆ อยากไปเฉินตูด้วยมากๆ นะ แต่ไปไมได้วะ พ่อไม่ให้ไปจิงจัง
หลังจากบ่ายไปหาเพื่อนเอาของเสดแล้ว เราก็รีบไปสนามบิน
รอเคาเตอเชคอินเปิด เดินหาที่แพกของ แล้วก็มองตงเชคอิน
โอแซด เคาเตอถัดไป เหนออนนีมาเชคอินละ ... พร้อมด้วยอุกกี้ช่วยออนนีแบกของขึ้นโหลด
เรานี่แบบ ชิบหายละะ ระหว่างวิ่งไปก็เจอออนนี ให้ตังออนนีเสด ก็รีบเชคอินของตัวเอง
ต่อแถวรอนานมาก เราก็หน้า แล้วนะ แต่เคาเตอแม่งเปิดช้า
พอเชคเสด วิ่งเข้าเกทดั่งพายุ แล้วก็บ่น แม่งงงง กุจะเจอมั้ยยยยยยย
เออ เข้ามา ได้ปุ๊ป เดินไปตงกลางแล้วพะงักกกกกกกก
เจอทงเฮ เฮนรี่ ชีวอน สามหนุ่ม กะลังเดินมาทางเราพอดี
หันหลังมองซ้ายขวา หาที่หลบ ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาา
ไปหลบหลังเสาก่อน แล้วก็มองทิศทางว่าจะยังไงดี ...
มีแฟนญป. กลุ่มป้ายูมิซัง เดินตามห่างๆ ... พวกเค้าจะกลับ ญป. กันแหละ ฮิๆ
ไม่มีใครเข้าไปทำไรพวกนั้นสักคนอะ โล่งมาก สบายเวอออ
เราเรยเข้าไปหาทงเฮ... เอาของไปให้ ก็บอกไปขำๆ ตอนมันหันหน้ามา
หน้ามันแบบบ เชี่ยมาก นึกว่าแฟนจีนมั้ง พอเหน แม่งยิ้มด้วย
ว่าแบบ เออ ขอบคุณ... ถือว่าจบบบบบบบบ ในที่สุดภารกิจก้อเสด เย้ๆๆ
ระหว่างนั้น เราก็แบบบ เฮนรี่มองเรยว่ากุเปนอะไร อยากจะเข้าไปถามมาก
โจอยู่ไหนนนนนนนนนนนนน คือทายได้ โจคงอยู่บนเล้า... แต่ตอนนั้น กัวไง
กัวจะอยู่ที่อื่นอีก เรานี่เดินวนไปทุกที่ๆ มันเคยไปเรยอะ ฮ่าาา เปนบ้าเรย
จนสุดท้าย มันก็เดินมาตงทางเลื่อนๆ เรานี่... หาที่หลบก่อน หาเสา... กัวพี่ซึงมาก
คิดสารพัดวิธี... จนแบบ โจพ้นทางเลื่อน ก็เรย เดินเรวเข้าไป มันยังสติลก้มหน้าอยู่
เราเลยเรียก คยูฮยอนชิ... มันเงยหน้าขึ้นมา และทำหน้าแบบ เฮ้ยยยยยยยย มาได้ไง ฮ่าาา
คงจะฮาน่าดู ในสาส์นที่เพื่อนเอาไปให้ เรายังพร่ำอยู่เรย ว่าอยู่ไทย
แล้วนี่ยังไง บ้าไปแล้วรึเป่า มันหัวเราะด้วย แล้วก็ก้มหัวให้ เรานี่มองมันทั้งตัว...
ตัวมันใส่เสื้อเราละ เสื้อสีดำ... ( คือในเกทโจถอดเสื้อฮุ้วเทาออกอะ เรยเหงเสื้อข้างในว่าเปนสีดำของเรา )
ให้ไปนานละ ไปขุดมาใช้อีก โหยยย ดีใจอะ ยิ้มแก้มปริเรยกุ แล้วก็เสื้อสีเทาของเรา
กองอยู่ในถุงกระดาษ ซึ่งถุงโค้ดคอมบายใบใหญ่นั้นก็ของเราละวะะะะ
มั่นใจมาก ว่าถุงนั้นของเรา เกบถุงเรามาใช้ เหอะ แจนนี่... ช๊อกแดกเรย ฮ่าาา
091105 - Fly to Chengdu ( ICN airport )
แล้วก็เดินอยู่บนทางเลื่อน ยืนข้างๆ เรย ทางเลื่อนก็อันเท่ามดนั้นละ
แล้วบรรยากาศมันเงียบมาก ก็เลยถาม... เราอ้าปาก ถามไปคึ่งปย.ละ
เสียง ย่าาาาา พี่ซึงมาจากข้างหลังเรย ฮ่าา ข้างหลังเราเปน
ชีวอน ทงเฮ เฮนรี่ คือยืนต่อๆ กันเรยอะ เราไปแหวกกลางวงมันเหมือนเดิม
พี่ซึงก็ย่ามา มันย่าแบบติดขำอะ ตลกๆ เราก็ไม่สน ถามจนจบปย.อะ ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาา
โจหันมาแล้วทำหน้าคิดด แล้วก็ส่ายหน้าตอบว่าไม่รู้เหมือนกัน ยังไม่รู้กำหนด
เราก็ เออ โอเคค ไม่เปนไร จิงๆ ถามไปเฉยๆ อะ คือไม่มีไรจะถาม... พอเราบอกมัน
เออ ไม่เปนไร พี่ซึงมาย่าอีกละะะ เราเรยหันหน้ากลับไปหา และบอกว่า I'm Sorry
เชี่ยยย ทงเฮ ชีวอน เฮนรี่ ฮากันก๊ากเรยอะะ จิงๆๆ ตงนั้น ฮากันก๊ากเรย
เรานี่แบบ ห่าา ขำกันทำไม ...
แล้วมันก็เริ่มวนหาเกทกัน... เราก็ถอยยยย ให้พี่ซึงไปนำขบวน เรยตกมายืนคู่กะเฮนรี่
มองหน้าเฮนรี่ตาปริบๆๆ ไม่รู้จะถามไร มันก็มองหน้าเราตาปริบๆ มาก เราก็เรย
เออ ถามมัน... โจวหมี่อยู่ไหน ไม่ได้กลับด้วยเรอ... มันก็บอก โน้นไง โจวหมี่อยู่ข้างหน้าๆ
ไม่เหนเรอ ... เราก็ เออ ไม่เหนอะ 55555 มันก็ชี้ๆ บอกว่า เดินอยู่หน้าๆ รึอาจจะขึ้นเครื่องไปแล้วมั้ง
เดินอยู่หน้าพวกเรา เออออออออออ เราก็โอเคคค แล้วแฟนญป. คนที่ชอบเฮนรี่
ก็ให้ไรเฮนรี่ไม่รู้ เราเรย แทรกทงเฮ ตัดหน้ามันไปหาโจ = =" เดินอยู่ข้างๆ แหละ
แล้วก็ค่อยๆ บอกมัน ... ไม่ได้ไปด้วยนะ เฉินตูอะ... มันก็หันหน้ามา แล้วก็คุย...
ร้องโอ้วก่อน แล้วก็บอกว่าไรวะ ... บอกว่า โอเคๆ ดูแลตัวเองด้วย เข้าใจมั้ย
เราก็ พยักหน้าๆๆ มันก็หัวเราะหน่อยนึง แล้วบอกว่า ซียูอะเกน ... เราก็ เออ ซียูแน่นอนอะ ฮ่าาา
แล้วก็ยืนรอกันตงทางหน้าขึ้นเครื่อง.... ยืนมองหน้า กันไปมา เราก็หันหลังมองรอบด้าน
ว่าใครอยู่ไหนบ้าง อยู่ดีๆ โจแม่งก็ถามเรา ...................................... ( ไม่บอกละกันนะ เด่วโดนตีน = =" )
เรานี่ หืมมมมมมมมมมม อะไรนะะะะะะ มันก็ยืนคิดและจ้องหน้าเราเกือบนาที
สุดท้ายก็ซ้ายหัวดุ๊กดิ๊ก แล้วก็หัวเราะแฮะๆ ... จนวันนี้เรายังคาใจเลยว่า ..........
อะไรของแม่งงงงงงงงงงงงงงง รู้ว่าพูดอิงได้ไม่จบ ปย. แต่ปย.นี้มันค้างมาก
กุจะบ้าไปเรยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ...
แล้วพี่ซึงก็เรียกขึ้นเครื่อง โจแม่งน่าสงสาร รับภาระถือถุงเสื้อกันหนาวพี่ๆ
มีถุงโค้ดคอมบายใบเก่าของเรา แล้วก็ Aden , Gucci ของทงเฮกะชีวอน
( แล้วมีถุงซาร่าอันใหม่ของเราอีกใบ ) สองคนนั้น เสือกให้โจถืออีก
ข้างในมีแต่เสื้อหนาวทั้งนั้นนนนน ตอนโจฉีกบอดดิ้ง
เราวิ่งไปยืนข้างประตูจะลงเกท... พอฉีกเสด มันหันมา พอดีกับที่เราเรียกมันพอดี
มันก็แบบ บายๆๆ เราก้อ โอป้าาา บายๆ แล้วโจก็บอก แล้วเจอกันใหม่
แล้วบายๆ อีก ... แสรดดดดดดดดดดด กุ ฮืออออออออ ตอนนั้นโจเปนของแจนนี่คนเดียว
ฮ่าาาา กุเลวมาก ขอเหอะ เราแบบ โจจิงจัง แล้วพอตอนชีวอนกะทงเฮ เรายืนอยู่ตงหน้าเรยนะ
ตอนมันหันมาโบกมือ อันนี้เรายืนอยู่ตงที่ยืนธรรมดา ไม่ได้รอหน้าประตูจะลงเกทแบบโจนะ
ชีวอนเลวมาก มันหันมา และจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม เรานี่ก็ไม่ยิ้มด้วยไง มันก็แบบอมไว้ในปาก
แล้วก็หันไปหาแฟนญป. ลาก่อน ทงเฮก้อด้วยยย เรานี่ หันหน้าหนีละวะ
หันไปหาเฮนรี่ ที่ยืนอยู่ข้างๆ กะลังหยิบไวโอลินขึ้นมาสะพาย ฮ่าาาาาาาาาาา
บอกเฮนรี่บายๆๆ แม่ง บายด้วย ยิ้มน่ารักด้วยยย เปนอันว่า จบทริปปปปปปปปปปปปป
ตัวสีดำตัวนี้ละ ที่ใส่อยู่ข้างใน และก็ใส่ซ้อมคอน
ส่งเสด ระหว่างเดินจะไปขึ้นเครื่อง คุยโทสัพกะพี่จิ๊บ เปนบ้าไปเรยย แอบน้ำตาหยดแหมะะะะะะะะ
พี่จิ๊บบอกใจเยนนะ ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา แต่แม่งคาใจกันชิบหาย
เราบอกพี่กะเพื่อนเรา ทุกคนคาใจกันหมด กุนี่คาใจยิ่งก่า .... ไม่เข้าใจโจ แม่งต้องการอะไร
จะสื่อว่าไรวะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ จะเอาตังมาให้รึไงงง ( ล้อเล่นนะ มันเปนสภาโจ๊กของพวกเรา ฮ่าา )
และก็กลับไทย พ่อมารับ กลับบ้าน นอนหลับ ...
นั่งรอรูปลง... แม่งไม่มีใครถ่ายโจตอนใส่เสื้อดำได้เรยอะ
เส้าวะะะ แต่มีรุปตอนเช้าวันซ้อม ที่โจใส่เสื้อตัวเดิมไปซ้อมคอนเสิด
( คาดว่า ถึงเฉินตูเข้าโรงแรมปุ๊ป โจก้อหลับ เสดแล้วก็ตื่นด้วยเสื้อตัวเดิม ของเราเนี่ยละ แล้วก็ออก ไปซ้อมเลย )
ขอบคุณมากๆ เน้อ แต้งกิ้ว สุดๆ เรยยย ^^
ทริปนี้จบทริปอย่างสวยงาม ... ขอบคุณออนนีทุกคนเรย
ทุกชาติ ทั้งเกาหลี จีน ที่ช่วยเหลือแจนนี่...
ขอบคุณพี่สาว กับ พี่ชาย ที่พาหนูไปเกาหลี...
ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ทางไทย เน้อออ
ขอบคุณ โจ คยูฮยอน และ เอสเจเอม เมมเบอ ( แม่งไม่เจอโจวหมี่อะ อิตุ๊ดเอ๊ยย )
ขอบคุณจริงๆ ดีใจวะ ดีใจที่ชอบยูนิตนี้ ฮ่าาา รัก ยูนิตนี้ รักคนในเอสเจเอมทุกคนจิงๆ
รักโจ รัก โจ คยูฮยอนนนน ขอบคุณจิงๆ นะ...
ขอให้หนูโชคดีแบบนี้มากขึ้นเรื่อยๆ และตลอดไปนะคะ...
ขอให้ภัยร้ายหมดไปจากตัวลูกทีเถอะ... อย่ามีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับหนูเลย
มีแต่เรื่องดีๆ ประสบพบเจอแต่เรื่องดีๆ ... คิดอะไรสมดั่งหวังทุกอย่าง สาธุ เพี้ยงงงงงงงงงงงงงง
