มาละ พาส 3 ฮ่าๆๆ รีบๆ อัพจะได้หมดๆ ซะที
เขียนไว้แล้ว มันค้างอยู่ อิๆ
081017 - with 규현 , 시원
เข้าเกทไป ส่งเมนเสจบอกพี่เหมียวกะพี่นุ่ม
( ขยายความ พี่เหมียวเป็นพี่ของพี่เรา รู้จักกันตัวเล็กๆ เลกมาก 555
ขาวๆ อยู่กลุ่มๆ เดียวกันแหละ ชอบโจนะ บินไปเพื่อไปเที่ยว
ส่วนพี่นุ่ม เป็นเพื่อนพี่เหมียว ไม่ได้ชอบพวกนี้ 5555 บินไปเป็นเพื่อน
พี่เหมียวพี่ของเรานั่ง แถว 11 ข้างหน้าเราๆๆ )
เราอยู่ในเล้าๆ นั่งเขียน จม.ดิ คราวนี้เกาหลีแบบ เตมๆ 2 หน้าาา ไม่มีความสวยงาม
ในลายมือสักเท่าไหร่ 5555555 แค่กระดาษสวย แล้วเราพยายาม
เขียนให้พอ แม่งแค่นี้ก้อ 2 แผ่นละ เราไม่ได้เขียนเรื่องที่มันไปเดินซาร่า
เพราะกระดาษไม่พอละ 555555555+ ต้องขอบคุณพี่นัทชินพี่กุมากๆ
ไม่งั้น กุคงเขียนจม. ไม่ได้แล้ว 5555+
จนพี่ๆ เราโทรมาบอกว่า ออกแล้ว แล้วก้อเข้าวีไอพีแล้ว
เราเรยเดินๆ ไปจะขึ้นเครื่อง ก้อคุยโทรสัพกะพี่เมเมไปด้วย
เราก้อมองเส้นทาง เพราะเรากัวแม่งเดินจากห้องวีไอพีขึ้นเครื่องเอง
แล้วก้อเจอพี่เราอีกคน เราเรยมั่นใจละว่าแบบ อาจจะขึ้นเครื่องไปแล้ว
เพราะพี่ของพี่เรา น่าจะเดินมาจากห้องวีไอพี เพื่อไปถามไถ่พวกนั้นที่เครื่อง
ว่า โอเคมั้ยยย อะไรแบบนั้นอะะ
เราก้อขึ้นเครื่องไป โอ้วโห ... มันกะลังลุกจากที่นั่งกันเรยอะ 55555+
ลางสังหอนกุแม่นไปมั้ยยย คือโจย้ายที่จิงๆ 55555555555555555+
กะลังย้ายสดๆ ร้อนๆ เรย เราเรยยืนรอแปปนึง ซึงกะชีวอนยังไม่เหงเรานะ
แต่เราคิดว่าโจเหงแล้ว ฮ่าาๆ เราก้อเรย เอาถุงไปตั้งตงที่นั่งที่เสียอะ
คือโจแลกที่กะชีวอน เราเอาถุงไปตั้งๆ แล้ว หูถุงมันก้อทิ่มๆ แขน
ห่าา โจไม่ได้มองหน้าเราก่อนนะ มันหัวเราะก่อน และมันค่อยมองหน้า
555555555555555+
เราก้อพยักหน้าว่า เอาไปเหอะ ฮ่าาๆ ไม่กล้าพูด เด๊วซึงหันมา
จะตกใจว่ากุจู่โจมใกล้ไปเป่า โจ มันก้อ ขอบคุณๆ เราก้อเรยยิ้มให้
ต่างคนต่างยิ้มให้กัน เขิลวะ 555555+ เราเรยหย่อนตูดนั่งที่ตัวเอง
ก้อบอกแล้วมันย้ายที่ ทำให้เรามองเหงมัน เพราะแบบมันเปงมุมเฉียงๆ กัน
คิๆ มุมดีๆ แบบนี้ดิ ที่เราต้องการรรรรรร
แล้วโจก้อลุกขึ้น เราก้อมอง แล้วอยู่ดีมันก้อหันมา แล้วพูดๆ กะชี้เว้ย
ว่าแบบ จะเอาของเกบบนเคบินนะ งิดดดดดดดดด กุช๊อก แต่ตอนนั้น
ยังคงสติไว้ได้ เราเรยยิ้มและพยักหน้าไป โอ้ยยย แม่เจ้าาา
เราตกใจจิงจัง มันเปงเรื่องเลกน้อย ที่จะถามกุทำไม ว่าจะเอาเกบ
ปกติมันก้อเอาเกบประจำอยู่แล้ว นี่เราช๊อกมาก โดนรีแอคชั่น
ตั้งแต่เครื่องยังไม่ขึ้น แล้วเรากะมันยิ้มให้กัน งิดดดด คืออออ
ไม่ไหววววววว กุจะตาย 55555555555+
ก้อรอเครื่องขึ้น โจมันก้อหยิบ สลิปเปอมาตั้งๆ แล้วมันก้อก้มหน้ามามองๆ
เราเองกะลังนั่งกอดหมอน แล้วก้อพิมเมนเสจสุดท้ายหาพี่ปุ๊ก เพระาแบตหมด
พิมไปก้อเงยหน้ามองมันไป 55555+
เครื่องใกล้ขึ้นละ เหมือนโจจะเริ่มสู่นิทรา เพราะมันฟังเพลงแล้ว
เราก้อเรยกอดหมอนนั่งดู ฮ่าาาๆ แล้วอยู่ดีๆ มือชายช้อยก้อโผล่ขึ้นมา
จากตรงบนเบาะ มันถือๆ บอดดิ้งพาส แบบให้โจรับๆๆ แล้วโจหลับตา
มันจะรับได้มั้ย - -" จนช้อยมันพลิกตัวมาเกาะเบาะ แล้วมันก้อเหงเรา
5555555555 มันก้อทำตาแบบ หืมมม โตๆ เราก้อกอดหมอนต่อ
ทำเฉยๆ ไป ฮ่าาาๆ แล้วมันสะกิดๆ โจแบบปลุกเรยอะ อันนี้พี่เหมียวก้อเหง
เพราะพี่กุนั่งตงแถว 11 พี่เหมียวคอนเฟิมเรยด้วย คือคิดและเหงเหมือนกุ 555+
ชีวอนแม่งสะกิดโจให้ตื่นๆ และเอาบอดดิ้งพาสไป แล้วแม่งพูดกัน คือเราฟังไม่ถนัด
แม่งชีวอนพูดๆ แล้วมองหน้าเรา แล้วเหมือนโจตอบรับ ว่า ช่ายๆ เหี้ยห่าไรไม่รู้
รู้แต่มันพูดถึงเราแน่ๆ วะ อันนี้จิงจัง สาบาน เรากะพี่เหมียว อยู่กันคนละด้าน
ยังคิดเหมือนกันเรย 55555555555+
แล้วผ่านไป 10 นาทีกว่าได้ อยู่ดีๆ ชายช้อย แม่งก้อโผล่มาพร้อมกะ
โทรสัพ ทำไรรู้เป่าา มันถ่ายคลิป + ถ่ายรุปโจหลับ 555555555+
คือโจหลับ คอพับคออ่อนมาก มันก้มหน้าหลับ คือเมื่อยคอมั้ยวะ
มาซบเราก้อได้นะ 5555555555+ ชีวอนถ่ายนานเหมือนกัน ติดกุเป่าไม่รู้
ไม่สนใจ 5555 แต่ตลกดี มันถ่ายแล้วก้อมียิ้มด้วย ฮ่าาาๆๆ
เมื่อกินอะไรเสดหมดละะ คือเรารีบกินให้มันหมดๆ เพราะเราอยากนอน 555
โจไม่กินไรเรยนะ พี่แอร์มาถามก้อไม่กิน แม่งมันจะนอนยัน 55555 เราก้อ
เหมือนกานวะ คือเราเหนื่อยมาก ไม่ไหวละ แต่โจหลับน่ารักวะ เราอยากตายมาก
55555555 แต่เราทนมองไม่ไหวละ เราเรยหลับด้วย แต่เหมือนคนหลับๆ ตื่นๆ
ซึงฮวาน ใส่หมวกก้มหัวหลับ ฮ่าาา และตามสเตปเดิม คราวนี้คุณชายช้อย
สามารถพาดตีนได้อย่างสบายใจละ มันพาดกะผนังเครื่องบินด้านหน้าซะ
ตีนโผล่จนเราเหงอะ 55555 แข่งขาใครยาวกว่ากัน กะซึงฮวานอยู่ 2 คน
เจริญดีแท้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เราตื่นมากินอาหารเช้า และแอบถ่ายรูปนิดหน่อย
อยู่ดีๆ มีป้ามานั่งข้างโจเฉยยย กุช๊อก 5555+
โจแม่งก้อลืมตา แล้วก้อเอาผ้าห่มมาคลุมหัวเรย ฮ่าๆๆๆ
ป้าแกมานั่งกินข้าวข้างที่โจเพราะว่าโต๊ะป้าแกเสีย
กินเสดแกก้อลุกไปนะ ไม่มีอะไรมากกกกก
จนเครื่องใกล้แลนด์ละ โจตื่นแล้ว แต่ตื่นแบบบ ไม่เตมตื่น
ไม่เขียนใบไรทั้งสิ้น กุอยากหยิบไปเขียนให้มันมาก 555555
เพ้อเจ้ออีกละ ฮ่าาๆๆ แล้วอยู่ดีๆ แม่งก้อนอนท่าที่แบบ
โฮกกกกก เหงใจกันหน่อยได้ป่ะ 5555555555 ตามรูป ฮ่าๆ
น่ารักมากไม่ไหวละ เราแบบ อ๊า กกก เหงใจกุหน่อย
คือมันไม่ได้หลับ แต่มันแกล้งนอนท่านี้ แบบบบบ
มาซบตักเรามั้ยย ตักเราว่างนะ ขยับมาแค่ที่เดียวเอง ฮ่าา
น่ารักจิงจังอะ 5555+
เครื่องแลนด์เรียบร้อย หยิบของกันอย่างวุ่นวายมาก
แม่งชีวอนอยู่ข้างเคบินเรา หยิบไปมองหน้ามันไป
เราก้อไม่ยิ้มด้วยไง 5555+ แม่งดึงถุงซาร่าลงมาจากช่อง
เราจะเปงลม ใบใหญ่ที่สุดของร้าน ประมาน 4 ใบซ้อน
แล้วมีถุงแบนอื่นอีกกก ช๊อกกก เยอะเกิน 5555
เราลากพี่เหมียวออกจากเครื่องไป ก้อพี่ซึงไม่ทำไรเรานะ
ให้เราเดินตามเฉย ไม่ด่าไม่กัน เราหลบทางให้มันเดินด้วย
5555555 โจก้อเขียนใบเหลืองบนทางเลื่อนๆ นั้นละ
แต่ก้อเขียนไม่เสด แม่งประสาทแดก เขียนใบดีแคร์ของก่อน
แทนที่จะเขียนใบเหลือง มันเขียนแบบตลกอะ เพระากระเป๋ามันก้อใหญ่
ก้อถือไว้ข้างนึง แล้วถุงเราก้อควายมาก 555 ใหญ่สุดๆ ก้อ
สะพายอยู่อีกด้านนึง ชอบอะ ชอบเวลาเหงคนที่เรารัก
ใช้รึถือของๆ เรา 555555+ แล้วเปงไงซวย มันหยุดตงด้านตรวจใบเหลือง
เพื่อรอเขียนใบ เรายืนรออยู่ด้านซ้าย ซึงกะวอนอยู่ด้านขวา
เราสื่อสารกะพี่เหมียว เพราะพี่เราจะรอเพื่อนอีกคน
แล้วพี่เหมียวเพิ่งมาเล่าเว้ย ว่าแบบ ชีวอนกะซึงมันขำ
ที่เรากะพี่เหมียวพูดกัน แล้วมันขำพี่เหมียว ที่ไม่รู้จะไปไหนดี ฮ่าาๆ
ถุงเรา ,, Support By P'pook
ถุงมันใหญ่วะ เพราะของมันใหญ่ 555+
กะลังก้มเขียน อย่างแบบ ตั้งใจมาก 555+
เหงหลุยส์มั้ย 5555+
พี่เหมียวเดินกลับไปหาเพื่อนอะ เราเรยเดินมาก่อนคนเดียว
เออ ก้อเดินตามตูดมันไปซะะ ซึงฮวานปล่อยนะ
เด๊วแม่งก้ออยู่ทางเดียวกะชีวอน เด๊วแม่งก้อปล่อยให้
โจยืนคนเดียว เราขอบคุณจริงจัง 5555555555
บนรถไฟขึ้นคันเดียวกัน แต่เรายืนแอบอีกจุดนึง เสดก้อรีบออก
และเรารีบเดินมา เพราะมีลางสังหอนแปลกๆ ปกติเราจะค่อยๆ เดินนะ
แต่นี่รีบ ฮ่าๆ เราตรวจตม. จะเสดละ หันไปข้างหลัง ตกใจแทบช๊อก
มันเพิ่งเดินมากัน แต่ที่ช๊อก เพราะมันเข้าช่องข้างๆ เรา
ที่ช่องพิเสด สแกนแล้วผ่านเรย มันเพิ่งใช้กันครั้งแรกมั้ง
กระโดดดีใจกันใหญ่ ทั้งออนนีและทุกคนว่า แบบ เยสสส
ผมผ่านไรงี้ ... แต่แล้วไง ?? โจ คยูกุไม่ผ่านคนเดียว 5555555555+
มันไม่ผ่านจิงๆ เปลี่ยนไปอีกช่องก้อไม่ได้ จนคนที่สนามบิน
เค้าให้ลองใหม่ ให้มันถอดหมวกซะ 555555555 แล้วก้อผ่าน
เรายืนหัวเราะ ซึงฮวานหันมามองหน้าแล้วแม่งก้อยิ้ม
คือเรายืนเกาะตงบอดที่ดูช่องเอากระเป๋าอะ กุก้อบ้าเนอะ
ตอนนั้นลืมตัว 5555555555555
ก้อลงไปเอาเป๋า แมร่งงง อันนี้ไมไหวจิงจัง ชีวอนไปเข้าห้องน้ำ
ซึงฮวานมาช่วยออนนียกกระเป๋า ปล่อยโจ นั่งแปะอยู่คนเดียว
อันนี้เราไม่ได้เพ้อเจ้อ เรามองอยู่ตอนเราเอากระเป๋า คือ...
โจแม่งมองเราหยิบกระเป๋าวะ 5555555 เราพยายามจะไม่ไรละนะ
แต่เราสังเกดแล้ว ตงจุดนี้ ไม่มีใครอะ นอกจากเรา 5555555
หยิบของด้วยอารมจะบ้าาา แม่งแล้วกระเป๋าเราก้อ ปญอ. เกิน
แล้วก้อมีคนไทย มาขอจับมือ อันนี้พี่ซึงรีบเดินกลับไปคุ้มเรย 55555
ขอจับมือชีวอนที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ และจะขอลายเซนต่ออีก
ซึงแบบไม่ให้แล้ว พอๆๆๆ ฮ่าาาๆ เราก้อยืนดูอยู่ รอมันออกจากเกทอะแหละ
ช่วงที่เข็นๆ รถกัน ซึงก้อแบบ เอาถุงจากโจไปว่าแบบ เอาไปตั้งก่อน
แม่งตั้งไว้บนสุดของรถ ไม่มีอะไรทับด้วย แอบปลื้ม 5555
คือเราก้อเข็นๆ อยู่ข้างซึง 555555 แล้วอยู่ดีๆ
ซึงมันก้อชะงักรถ - -" ก้มมองกระเป๋าคิตตี้สีชมพูของเรา 5555555+
ทำไมอะ น่ารักออก จะใช้ แล้วแม่งยิ้มมม บ้าบอ บ้าไปแล้ววว
โอป้ากุ 555555555
แล้วก้อส่งใบดีแคร์ ซึงฮวานลืมใบตัวเองมั้ง
เราเรยเข็นมาก่อน แล้วตาเราดันมองแต่โจ 5555555 ที่ยืนหลบ รึหลับ
อยู่นี่ละ 555 ทำให้เราเข็นโดยไม่มองอะไร
แล้วไงละ เข็นไปจะชนชีวอน มันก้อกระโดดแล้วหลบ
เราก้อแบบ ขอโทดๆ มันก้อส่งยิ้ม หย่อนระเบิดมาให้กุ
ตอนจะออกจากเกท โอ้วโห ... ช๊อกเรยหล่อมาก วิ๊งๆ
หน้าเราตอนนั้นกะลัง อืดเรยละ 555555 เพราะหุบยิ้มไม่ได้
( มีแฟนแคม รุปออกมาเหงป่ะ 555 ติดเราเตมๆ น่าจะเหงกันละ )
แล้วเราก้อเดินตามกันออกมาาา อยากเพ้อเจ้อนิดหน่อยได้ป่ะ
ว่าโจแม่งเหลือบตามามองด้านหลังนะ ก่อนที่จะออกจากเกทแบบสุดประตู
พอออกมาจากเกทละ เราก้อทำการสละรถ ถือแต่เป๋ากะโน้ตบุ๊ค
เดินข้างพี่ซึง ที่ตะโกนยังกะผีบ้าว่า หยาๆๆๆ ฮ่าาๆๆ
เพราะเดกเการุมมันเยอะไรงี้ เราก้อเดินตามอยู่ข้างหลังๆ
จนส่งมันปีนขึ้นรถนั้นละ อันนี้แอบเพ้อนิดหน่อยได้ป่ะะ ฮ่าาๆๆ
คือหลังจากที่เกบของขึ้นรถเสดแล้ว ชีวอนนั่งหน้านะ
โจนั่งเบาะ 2 แต่พอซึงฮวานมาเรยกระโดดไปเบาะหลัง
คือ มันก้อถือถุง CK ของเรามาด้วย
แล้วแบบ โจก้อสะกิดซึง แล้วซึงก้อเอาถุงให้โจ แล้วมันก้อตั้งไว้บนตักมัน
งิดดดดดดดดดดดด อย่าลืมเอาเป๋ากะเสื้อไปใช้นะ 5555
ก้อบายๆ กันไป เปงอันว่า จบทริป เราไปจัดการเรื่องตั๋วกลับไทย
ที่ออฟฟิกการบินไทยก่อน และก้อเช่าโทสัพ
เรา พี่เหมียว พี่นุ่ม เรยไปโฮสเทลกัน ฮิๆ
คืนนั้น... มีปาร์ตี้บาบี้คิว ก้อกินกันจนไม่ไหวละ
เราไปช่วยพี่ผิงทำอาหารด้วยอะะ ฮิฮ้าาาา สนุกดีๆ
แล้วก้อไปโรดิโอ เดิมๆ ละวะะะ แต่ไม่เดิมที่ตอนเดินไปเอสเอม
แม่งอยู่ดีๆ รถทงเฮอยู่ข้างๆ ตอนแรกก้อไม่มั่นใจหรอก
เราเรยหยิบโทสัพมาดูทะเบียนรถ แล้วเราก้อช๊อก 5555555
รถทงเฮ แต่คนขับน่าจะเปงผจก. สักคน มันเลี้ยวเข้าไปเอาของที่เอสเอมด้วยนะ
คือเจอกานตามทาง เพราะไปทางเดียวกัน ฮ่าาาๆๆๆ
มองๆ หน้าเอสเอมแล้วเหมือนไม่มีใคร เรยเดินกลับไปนั่งกินเค้ก
กะโกโก้กันนน แล้วเราเหนื่อยจัด หลับมันตงเก้าอี้เรยย
พี่เหมียวกะพี่นุ่มเรยแบบ กลับบ้านกัน จะเที่ยงคืนละ
ก้อเรย จะลุกละะ แล้วเราเหง ( กุเหงอีกละ ) พี่ซึง 5555555+
ด้านข้างของพี่ซึง แม่งเปิดกระจกเรยเหอะ บ้าบอวะ
กุวิ่งออกจากร้านเรยอะ ตื่นทันที วิ่งไป แต่เค้าเลี้ยวขวาวะ
อาจจะกลับไปหอพวกนั้นไม่ได้เข้าบริษัทหรอก ช๊อก
เจอแต่ผจก. ฮ่าาาาาาาาาาา
081019 - เตรียมกลับไทยละ
ตื่นมาเกบของ บ่ายๆ ก้อออกไปซื้อของที่ยงซานกัน ก้อแนทตี้มาเอาของด้วย
กะเงินวอนของมันที่ๆ ไทยฝากมาประมานล้านวอน แล้วเปงไง ล้านวอนนี้
มันเอาไปจ่ายค่าโทรสัพ 5555+ เราก้อซื้อโค้ดคอมไปขำๆ โทรหาพี่เมเมว่าเอาเป่า
พี่เมเมเอาทันที 55555555 แล้วตงยงซานจะมีคอนตอน 6 โมง แบบว่า
เอฟทีมา แต่ไม่ได้เราต้องขึ้นเครื่อง 5555555555+
ซื้อของไม่ครบนะ หลังจากโทรไปขอเงินป๊าเพิ่มอีกประมาน 2 แสนวอน ( ใช้เปลื้องวะ )
ก้อซื้อๆ และรีบไปเอาเป๋า แพคเพิ่มเติม และพี่เหมียว พี่นุ่มไปส่งสนามบิน อิๆ
ขอบคุณมากๆ เลยยยย ,,, เราไปถึงรีบเชคอินก่อน และก้อลงไปซื้ออีทูดี้ให้เพื่อน
ฮ่าาๆ ซื้อเสดตอน 2 ทุ่มคึ่ง แม่ง ประตูเครื่องเปิด 2 ทุ่ม คึ่ง เครื่องออก 2 ทุ่ม 50
ตอน 2 ทุ่ม 50 ยังนั่งอยู่ในรถไฟอยู่เรย นึกว่าจะตกเครื่องละ แต่ก้อมีคนช้าก่าเราอีก
ฮ่าาาาาาาาาาาา เราก้อนั่งมากะคุณป้าคนนึง เค้ามาเที่ยวๆ เค้าน่ารักดีอะ
สรุปก้อกลับไทย นอน ตลอดศก เพราะว่า ต้องเกบแรง
ตอนเช้า 9 โมง ต้องไปสอบ ถ้าไม่ติดสอบจุฬาไม่กลับหรอกนะ
55555555555555555+
ตั๋วเดิมของเราบุ๊คกลับวันที่ 22 ใช่ป่ะ ฮ่าาๆ แล้วมันมีข่าวว่าเอมจะกลับ 20 ก่อน
แล้วแม่งก้อไม่กลับ มันกลับ 22 ตามที่ตั๋วเราบุ๊คไว้จิงๆ ... อะไรจะแม่นขนาดนี้วะ
55555555555555555+
จบทริปแล้วนะะะ ปิดทริปเรียบร้อยยยยยยยย ....
+ Special Thank +
--- * พ่อแม่สำหรับทุกสิ่ง ทั้งเงินและความเป็นห่วง และคอยถามไถ่ว่า เป็นไงสนุกมั้ย ?
--- * พี่ปุ๊ก สำหรับการไปทุกวันเป็นเพื่อนหนู ขอบคุณพี่ปุ๊กจิงๆ เมนตัวเองก้อไม่ใช่
แต่ยอมตื่นเช้า ขับรถ ทำทุกอย่างให้ เกบเก้าอี้ พาหนูไปนอนบ้าน ขอบคุณสำหรับทุกๆ สิ่งจิงๆ
เพราะถ้าพี่ปุ๊กไมไปเป็นเพื่อน หนูก้อไม่ไปอะ หนูกัว ขอบคุณพี่ปุ๊กที่สุดแล้วจิงๆ
--- * พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกคน ในกลุ่มที่ไปร่วมหัวชนท้ายด้วยกันนะ
--- * ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้เราได้เจอโจเยอะๆ ( และไมได้เจอด้วย 5555 )
สุดท้ายยยยย
~ ขอบคุณโจ คยูฮยอน และชเว ชีวอน สำหรับทุกๆ อย่าง... มากมายนะ
กับการที่จะเอ่ย เรารู้ว่าเราเป็นคนที่โชคดีในหลายๆ เรื่อง แต่ในความโชคดีนั้น
เราต้องขอบคุณเค้าด้วย... เพราะถ้าศิลปินไม่มีการตอบสนอง เราก้อจะไม่โชคดีจิงมั้ย ??
~ ผจก. ที่น่ารัก ( และขอให้น่ารักตลอดไป - -" ) เออ ทริปนี้ขอบคุณนะ ฮ่าาาๆๆ
~ พี่กาด ที่เราเพิ่งรู้ว่า เค้าพูดถึงเราว่า "บ่ายเป็นสื่อ เย็นเป็นแฟนคลับ" 55555555+
กลางคืนหนูก็เป็นนักท่องเที่ยวนะ เที่ยวววว ตามเค้ามาด้วย อิๆ
+ ขอให้หนูโชคดีแบบนี้มากขึ้นเรื่อยๆ และตลอดไปนะคะ +
+ อยากร่ำ อยากรวย เมื่อไหร่จะรวย ? ( เมื่อเลิกตาม 555 ) +
+ ขอให้ป๊า ม๊า ใจดีๆ ทุกทริป นะ +
จะมีศึกอะไรในไดอารี่เราอีกเป่า 55555 ตกใจดีสำหรับศึกใน
เอนทรี่อันก่อนนนน มันผ่านไปแล้วให้มันผ่านไปนะะะะ
จบๆ กันไป ~
ขอให้เพื่อนๆ ทุกคนจงเชื่อ ว่าเราไม่เพ้อเจ้ออออ
เชื่อใน ...
JOJAN Is Real นะะะะ 55555555+
